تست پرسشنامه هراس اجتماعی

1) معرفی کوتاه

• پرسشنامه هراس اجتماعی یک ابزار خودسنجی است که برای ارزیابی شدت و دامنه هراس یا اضطراب مرتبط با موقعیت‌های اجتماعی و مواقعی که فرد با دیگران روبه‌رو می‌شود طراحی شده است.
• هدف اصلی آن ارائه تصویری روشن از سطح اضطراب اجتماعی فرد است تا بتوان تصمیم‌گیری‌های بالینی، مشاوره‌ای یا آموزشی را پشتیبانی کرد.

2) هدف اصلی

• اندازه‌گیری ابعاد کلیدی مانند ترس از ارزیابی اجتماعی، نگرانی درباره قضاوت دیگران، مقابله با موقعیت‌های اجتماعی، و تعاملات عمومی.
• کمک به تشخیص سطح اضطراب اجتماعی، پیگیری تغییرات در طول زمان و ارزیابی پاسخ به درمان یا مداخلات رفتاری-شناختی.

3) روند اجرا

• فرم خودگزارشی: شرکت‌کننده به مجموعه‌ای سوال پاسخ می‌دهد که هر سوال به یکی از جنبه‌های اضطراب اجتماعی مربوط است.
• نمره‌دهی و تفسیر: پاسخ‌ها با مقیاسی از شدت امتیازدهی می‌شود و نمره کل یا نمره‌های فرعی برای ابعاد مختلف اضطراب اجتماعی محاسبه می‌شود.
• تفسیر نتایج: نتایج معمولاً به درجات شدت (مثلاً خفیف، متوسط، شدید) و پروفایل سازگاری اجتماعی تقسیم می‌شود و با داده‌های مرجع مقایسه می‌شود.

4) نسخه‌های رایج (در صورت وجود)

• نسخه پایه یا رایج ابزار با پرسش‌های مشخص برای ارزیابی اضطراب اجتماعی در موقعیت‌های متنوع.
• نسخه‌های کوتاه‌شده یا تخصصی‌تر برای کاربردهای بالینی، پژوهشی یا آموزشی.
• توجه: هر نسخه باید با مجوزهای مربوطه استفاده شود و ترجمه/سازگاری فرهنگی-زبانی آن رعایت گردد.

5) کاربردها

• بالینی/ روان‌درمانی: غربالگری اولیه، تخمین شدت اضطراب اجتماعی، و پیگیری پاسخ به درمان‌های رفتاری-شناختی.
• پژوهشی: بررسی رابطه اضطراب اجتماعی با عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی، سلامت جسمانی و کیفیت زندگی.
• آموزشی/ سازمانی: شناسایی نیازهای حمایتی در محیط کار یا مدرسه و طراحی کارگاه‌های مهارت‌های اجتماعی.

6) نکات تفسیر نتایج

• ابزارهای غربالگری هستند و تشخیص بالینی را جایگزین نمی‌کنند؛ برای نتیجه‌گیری دقیق به ارزیابی‌های تخصصی نیاز است.
• فرهنگ، محیط اجتماعی و تجربه‌های قبلی می‌توانند بر نتایج تأثیر بگذارند؛ نسخه‌های محلی و معتبر بهترین دقت را دارند.
• تفسیر نتایج باید توسط متخصص سلامت روان یا روان‌سنج با تجربه انجام شود و با سوابق فردی ترکیب گردد.

7) مزایا و محدودیت‌ها

• مزایا: سریع و غیرتهاجمی، مناسب برای استفاده در جمعیت‌های بزرگ، امکان پیگیری تغییرات در بازه‌های زمانی مختلف.
• محدودیت‌ها: احتمال پاسخ‌های اریابی یا اجتماعی-خواهشی، نیاز به آموزش تخصصی برای تفسیر دقیق، حساسیت به تفاوت‌های فرهنگی در تعبیر سوال‌ها.